Z uwagi na obecność wysoko topliwych cząstek ceramiki VC, spawanie warstw kompozytowych powinno być prowadzone przy wyższej energii liniowej niż dla samego metalu. Powłoki spawane przy niedostatecznej energii liniowej dla danej ilości proszku nie wykazują metalurgicznego połączenia z podłożem bądź w połączeniach tych występuje szereg wad. Natomiast zbyt wysoka energia liniowa prowadzi do nadmiernego rozcieńczenia napoiny.

Zawartość metalu podłoża w napoinie zwiększa się wraz ze wzrostem natężenia prądu. Natomiast wzrost ilości podawanego proszku i prędkości napawania powoduje jego spadek.

Dla procesu spawania plazmowego powłok kompozytowych z węglikiem wanadu zmiany natężenia prądu łuku zewnętrznego, prędkości spawania i itości podawanego proszku w sposób istotny wpływają na wielkość udziału metalu podłoża w napoinie

Napoiny o zawartości metalu podłoża w zakresie 5-10% obj., pozbawione wad metalurgicznych, gwarantują otrzymanym powłokom dobre związanie z podłożem oraz właściwości zbliżone do właściwości wyjściowego materiału dodatkowego. Zakres kombinacji trzech podstawowych parametrów: natężenia prądu łuku zewnętrznego, szybkości spawania i ilości podawanego proszku, dla którego można uzyskać optymalną zawartość metalu podłoża rzędu 7%. Dane te mogą również być pomocne dla doboru parametrów spawania plazmowego proszkowego w przypadku zbliżonych materiałów.